بر اساس ساختارشان، زنجیرهای انتقال را می توان به انواع مختلفی طبقه بندی کرد، مانند زنجیر غلتکی و زنجیر بی صدا (-دندان معکوس). در این میان، زنجیره غلتکی بیشترین استفاده را دارد. از صفحات داخلی (1)، صفحات بیرونی (2)، پین ها (3)، بوش ها (4) و غلتک ها (5) تشکیل شده است. به طور خاص، صفحات داخلی به طور صلب به بوشینگ ها متصل می شوند، و صفحات بیرونی به طور صلب به پین ها متصل می شوند و از یک تداخل استفاده می کنند. این مجموعه ها به ترتیب پیوندهای داخلی و پیوندهای بیرونی نامیده می شوند. برعکس، بین غلتکها و بوشینگها و همچنین بین بوشینگها و پینها، جابجاییها به کار میرود. هنگامی که صفحات داخلی و خارجی نسبت به یکدیگر مفصل می شوند، بوش ها آزادانه به دور پین ها می چرخند. غلتک ها به صورت آزاد روی بوشینگ ها نصب می شوند. در حین کار، غلتک ها در امتداد پروفیل های دندانی چرخ دنده ها می چرخند و در نتیجه سایش دندان های چرخ دنده را کاهش می دهند. سایش اولیه در یک زنجیره در سطوح تماس بین پین ها و بوشینگ ها رخ می دهد. بنابراین، باید فاصله کمی بین صفحات داخلی و خارجی ایجاد شود تا روغن روان کننده به سطوح اصطکاک نفوذ کند. صفحات زنجیر معمولاً به شکل -شکل هشت ساخته میشوند تا اطمینان حاصل شود که مقاطع عرضی{14} مختلف آنها دارای استحکام کششی تقریباً برابری هستند، در حالی که جرم کلی زنجیره و نیروهای اینرسی ایجاد شده در طول حرکت را کاهش میدهند.
تک تک اجزای زنجیره از فولاد کربنی یا فولاد آلیاژی ساخته شده و تحت عملیات حرارتی قرار می گیرند تا استحکام، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر ضربه را افزایش دهند. زنجیر غلتکی را می توان به صورت یک-رشته یا چند رشته-پیکربندی تولید کرد. هنگام انتقال قدرت بالا، معمولاً از زنجیره های دو رشته ای-یا چند رشته ای- استفاده می شود. ظرفیت تحمل بار یک زنجیر چند رشته ای با تعداد رشته ها رابطه مستقیم دارد. با این حال، به دلیل محدودیتهای دقت تولید، توزیع بار در رشتههای موازی اغلب ناهموار است. در نتیجه، تعداد رشته ها نباید بیش از حد باشد.
زنجیرهای غلتکی استاندارد شده اند. استاندارد ملی کشور من برای زنجیرها، GB 1.243.1-83، آنها را به دو سری طبقه بندی می کند: سری A و سری B. سری A متداول ترین سری است. پارامترهای کلیدی آن در جدول زیر ارائه شده است. در این جدول، اعداد زنجیره مستقیماً با معادلهای استاندارد بینالمللی خود مطابقت دارند و مقدار گام (*p*) برای یک زنجیره معین با ضرب عدد زنجیره در 25.4/16 میلیمتر محاسبه میشود. پارامترهای اساسی یک زنجیره غلتکی شامل گام (*p*) و قطر بیرونی غلتک (*d1*) است. در این میان، گام (*p*) پارامتر اصلی در نظر گرفته می شود. به طور کلی، گام بزرگتر مربوط به ابعاد بزرگتر برای اجزای زنجیر منفرد و در نتیجه ظرفیت انتقال قدرت بیشتر است. طول یک زنجیره بر حسب تعداد پیوندها، Lp بیان می شود. ترجیحاً تعداد پیوندها زوج باشد، زیرا این امر جفت گیری مناسب صفحات پیوند داخلی و خارجی را در نقطه اتصال تسهیل می کند. ممکن است از یک سنجاق یا گیره فنری برای محکم کردن اتصال استفاده شود. اگر تعداد پیوندها فرد باشد، باید از یک پیوند افست (پیوند انتقال) در نقطه اتصال استفاده شود. با این حال، زمانی که زنجیر تحت بار است، این پیوند افست نه تنها تحت نیروهای کششی، بلکه در معرض بارهای خمشی اضافی نیز قرار میگیرد و بنابراین تا حد امکان باید از استفاده از آن اجتناب شود.
